Even een diepe gedachte over het nut van duurzame initiatieven.

Soms denken mensen dat duurzaamheid (of dit blog) gaat om hele radicale levensveranderingen. Bijvoorbeeld dat je NOOIT MEER een hamburger mag eten, of nagellak kopen, of gewoon wc-papier gebruiken. En dat als je niet totaal, volledig, 100% duurzaam bezig bent, dat het eigenlijk een verloren moeite is.

Maar ik denk dat alle duurzame initatieven die nu bestaan (en dit blog) eigenlijk gaan om iets heel anders. Je hoeft helemaal niet je hele leven om te gooien, het gaat om een omslag in het denken.

Het is heel makkelijk op een bepaalde manier te denken en nooit kritisch te kijken naar je wereldbeeld. Zo kun je bijvoorbeeld geloven dat dingen pas echt goed schoon worden met duur en venijnig schoonmaakmiddel, dat je alleen mooi oud kunt worden met Q10, dat mensen heel veel calcium nodig hebben en dat alleen kunnen krijgen door een liter melk per dag, of dat brood uit de supermarkt komt en in een plastic zak zit.

Blogs als deze en duurzame initiatieven zijn er voor om te zeggen: is dat wel waar? Wat als brood niet per sé in een plastic zak zit, is het haalbaar en leefbaar om je brood zelf te bakken? Is het haalbaar en hygienisch om je tanden te poetsen met baking soda? Misschien wel, misschien niet. Het gaat er om dat je je leven kunt beschouwen met een frisse blik, en alles wat stom is, of niet in lijn met je ethische waarden, kunt veranderen. Dat kan namelijk. En dat vergeet je soms. En daarom is het goed dat er blogs over duurzaamheid zijn.